Αυτή την ιστορία ήθελα να την γράψω εδώ και αρκετά χρόνια, αλλά ποτέ δεν είχα καθίσει να το κάνω. Την είχε διηγηθεί ένα άνθρωπός που μου είχε μάθει αρκετά πράγματα και πλέον μπορώ να τον λέω φίλο. Έχει μια μοναδική ικανότητα να διηγείται ιστορίες και θα προσπαθήσω να κρατήσω το ύφος, αν και δύσκολο. So it goes …

Ήταν κάποτε σε μια ζούγκλα μου ζούσαν διάφορα ζώα και μέσα σε αυτά και ένα μικρό σκυλάκι. Το σκυλάκι αυτό όμως είχε το μεγάλο πρόβλημα ότι όλα τα υπόλοιπα ζώα το αγνοούσαν εντελώς και το περιπάιζαν. Αυτό φοβόνταν τους πάντες. Δεν μπορούσε να το αντέξει άλλο αυτό και αποφάσισε να δώσει τέρμα στη ζωή του. Αποφάσισε να πάει να πηδήξει από ένα γκρεμό, αλλά και αυτό του φαινόταν βουνό. Πάνω στη προσπάθεια του, τον είχαν πιάσει κλάματα και μεγάλη απογοήτευση. Εκείνη τη φορά έτυχε να περνάει από εκεί η γριά αλεπού (εδώ πέρα η αλεπού όχι με την έννοια της πονηριάς, αλλά με την έννοια της σοφίας, που είχε δει και ήξερε πολλά πράγματα, και μέσα σε αυτά τη ζωή). Το είδε έτσι σε μαύρο χάλι και αποφάσισε να το ρωτήσει τι είχε πάθει. “Τι να έχω πάθει”, είπε το σκυλάκι, “όλα τα ζώα με αγνοούνε, κανένα δεν με φοβάται, ενώ εγώ τρέμω και τη σκιά μου. Δεν μπορώ να επιβιώσω άλλο”. Αφού τον άκουσε η αλεπού του λέει: “Έχω μια λύση στο πρόβλημα σου, αν αυτό σε απασχολεί. Την επόμενη φορά που θες κάποιος να σε φοβηθεί, απλά στύλωσε τα πίσω σου πόδια και άρχισε να γαβγίζεις όσο πιο δυνατά μπορείς, αλλά με όλη σου τη δύναμη. Αυτό θα δουλέψει.” Το σκυλάκι ήταν αρχικά πολύ δύσπιστο, αλλά αποφάσισε να το δοκιμάσει, αφού άλλη λύση δεν έβρισκε, πέρα της αυτοκτονίας, και άλλωστε δεν είχε τίποτα να χάσει.

Έτσι και έγινε, και το σκυλάκι εκεί που πήγαινε στο δάσος συνάντησε πρώτα ένα λαγό. Με μισή καρδιά, έκανε αυτό που του είπε η αλεπού, άλλωστε ένας λαγός ήταν σκέφτηκε. Στύλωσε τα πόδια του και άρχισε να γαβγίζει όσο μπορούσε. Ο λαγός που είδε τέτοια αντίδραση, ενώ κανονικά αγνοούσε το σκυλάκι, ξαφνιάστηκε και άρχισε να απομακρύνεται όσο πιο γρήγορα μπορούσε. Το σκυλάκι έμεινε άναυδο και χάρηκε μέσα του. Συνέχισε να προχωράει και συνάντησε ένα λύκο. Η ιστορία επαναλήφθηκε  και ο λύκος απομακρύνθηκε. Το σκυλάκι είχε αρχίσει να παίρνει να πάνω του και αποκτά εμπιστοσύνη στον εαυτό του. Μέχρι και με το λιοντάρι που συνάντησε έγινε το ίδιο πράγμα, μιας και ο λιοντάρι προτίμησε να φύγει και αυτό σκεπτόμενο “που να μπλέξω τώρα, που να ξέρω τι μπορεί να έχει το μικρό σκυλάκι”. Πλέον η αυτοπεποίθηση στο σκυλάκι είχε φτάσει στο ζενίθ και πλέον έκανε το ίδιο κόλπο σε όλα τα ζώα που συναντούσε και όλα έφευγαν, διότι ποιος θα τα έβαζε με κάποιο τρελό …

Έτσι πέρασε τη μέρα του απολαμβάνοντας τη νέα αυτή του δύναμη, ενώ είχε φουσκώσει από περηφάνια και χαρά. Ήταν η καλύτερη μέρα της ζωής του. Έπεσε το βράδυ και γύρναγε στη φωλιά του μέχρι που είδε στο βάθος μια σκιά να περνάει. Πλέον ήξερε τη διαδικασία, στύλωσε τα πόδια του και άρχισε να γαβγίζει όσο πιο δυνατά μπορούσε. Η σκιά όμως αντί να απομακρυνθεί, σταμάτησε για λίγο και άρχισε να πλησιάζει προς αυτό. Το σκυλάκι μην ξέροντας τι άλλο να κάνει συνέχισε να στυλώνει ακόμη πιο δυνατά τα πόδια του και να γαβγίζει ακόμη πιο πολύ. Η σκιά συνέχισε να πλησιάζει. Το σκυλάκι πλέον γάβγιζε με όλη του τη δύναμη έχοντας αρχίσει να βγάζει αφρούς από στο στόμα, η καρδιά του χτύπαγε στο όριο. Η σκιά πλησίαζε, και ξαφνικά η σκιά ξεπρόβαλε μπροστά του, πάνω που το σκυλάκι είχε παγώσει. Ήταν η γριά αλεπού.

“Καλησπέρα” λέει η αλεπού. “Καλησπέρα”, απαντάει το σκυλάκι, “εσύ είσαι και με κοψοχόλιασες;” “Ναι”, κάνει η αλεπού, “Κανονικά δεν θα ερχόμουνα. Από ότι είδα και μαθαίνω το κόλπο σου το κάνεις καλά και έχει πιάσει, τα ζώα πλέον σε φοβούνται και σε μετράνε. Απλά πριν φύγω, ήθελα να σου πω ανεξάρτητα του τι θα γίνει, να θυμάσαι για εμένα θα είσαι για πάντα εκείνο το μικρό κακόμοιρο σκυλάκι …”

It is Dr. for you, beaches!

February 23, 2015

Yeap!, it seems that finally I did make it. I’ve completed my PhD thesis and now I can add the Dr. in my business card (this is something that is hardly likely to happen, since I don’t like the Dr. title, and I also hate having a business card). So the birds are singing and the sun is shining (that’s the pun about the beaches on the title), at least for me. There is the quote from Randy Pausch

Experience is what you get when you didn’t get what you wanted. And experience is often the most valuable thing you have to offer.

and given that it took me a lot of time to complete it .. I can argue that I have gained a lot of experience. So I can share some of it with my faithful readers (Yeap all the two of you). Following the usual pattern I’ll present an unsorted list of random thoughts. I believe that each one is different so most of the following stuff might not be applicable, but some people might find them interesting.

  • One of the most useful tools is the log book. You have to log everything that you do, or plan to do, and finally all the results. Perhaps this is the MOST important tool in order to complete research successfully. The moment I started to keep a log book with ideas, experiments, results, questions, etc. it was the moment that my work got a lot of boost and I was able to move forward. Document as much as possible, it is better to have more information than lack of information.
  • Also keep the raw results of your experiments, simulations etc. It might be a small waste of space, but you never know when you might have another great idea for further analysis, and realize that all is gone, and you have to redo the whole process (insert double facepalm here).
  • Review the papers that you find important thoroughly.  I was lazy, and I kept only a few notes on each one. In the end when I wanted to write the related work section, I had to redo the whole procedure. If I had kept good notes (see previous bullet) a lot of wasted effort would be avoided
  • Write, write, write. I hate writing (one of the reasons that it took so long), but it is essential. Have a look in this video. Then have another look. The important take away is that we can think more clearly when we write, than when we just think.
  • The supervisor plays a very important role. What you prefer from your supervisor is a matter of personal test. What I valued was freedom to study and try different things. Thankfully, my direct supervisor gave me the freedom I wanted. So choose your supervisor as best as you can, if possible (I was lucky in this regard). Also the supervisor acts as a reality check for your progress.
  • Don’t forget the rest of your life.You are still a student, so you can have a different time management and priorities compared with someone that works in the industry. This doesn’t mean that you can work less (you might work more), but your schedule can be more flexible. PhD is a marathon (ok not as big as i did it) and not a sprint. You need to take care of other aspects of life or you might become out of fuel. Human relationships are able to prevent the tank from emptying permanently
  • Exercise. Helps not only the body, but also the brain
  • Find great teachers and learn from their ways. This plays an important role if you like to teach (I do)
  • Find also another field that interests you and try to learn a bit. This helps to prevent your mind to be hyper focused, making you live only on your own little world. (For some periods this is necessary, but not for the long run). Thankfully, I met people (1,2) who offered their knowledge and bared with me.
  • A small piece of advice: If you feel disappointed at some point, in the end when you see the final version of your Thesis, your disappointment will reduce.  (The supervisor again is important for the reality check in some cases)

Now I can join the rest of you .. on the beaches 😉

Παξοί survival guide

August 14, 2014

Συνεχίσουμε την παράδοση των survival guides μετά από τις διακοπές (και αφού έχουν περάσει μερικές μέρες να έχουμε τις εμπειρίες κατασταλαγμένες). Το συγκεκριμένο survival guide θα μπορούσε να είναι η εξής φράση:

Πάμε στον Μπάμπη μένουμε εκεί αν έχει δωμάτια, κάνουμε τις καταδύσεις μας και ακούμε τις συμβουλές.

 

Pro Tip που ισχύει ακόμη και σήμερα: Για να μην γυρίσουμε όλο το Γάιο ψάχνοντας τον Μπάμπη, αντί να δούμε το χάρτη που έχει στο site, βλέπουμε τον χάρτη που υπάρχει στο paxos-map

Αλλά για να μην το κάνουμε τόσο σύντομο ας τα πούμε τα tips και πιο αναλυτικά:

  • Τα νερά είναι κλασσικό Ιόνιο, πρασινογάλανα και τα σχετικά (Αλόννησος δεν είναι θα πώ εγώ, αλλά ποιος με ακούει πάλι). Πολύ καθαρά και πολύ όμορφα.
  • Μικρό νησί, άρα τα βασικά γίνονται πολύ εύκολα και μετά μένει και χρόνος να ξεκουραστείς (Αντίθετα με τις κακές γλώσσες και μετά από 9 μέρες δεν βαρεθήκαμε και καθόμασταν και επιπλέον άνετα).
  • Γενικά ακριβό νησί, τόσο σε διαμονή όσο και σε φαγητό/προμήθειες. Από την άλλη η ποιότητα ήταν πάντα καλή, επομένως ήταν κάπως σε φάση ό,τι πληρώνεις παίρνεις.
  • Πού θα μείνουμε; Αν δεν πάμε στον Μπάμπη επειδή δεν έχει, τότε μια άλλη καλή επιλογή είναι το Angela Studios, που ζητάμε να μείνουμε στα πάνω διαμερίσματα διότι έχουν μπαλκόνι με πολύ καλή θέα. Θέλει μια προσοχή στο ψυγείο, γιατί για κάποιο λόγο όταν καθαρίζαν το δωμάτιο κλείναν και το ψυγείο.  Από εκεί και πέρα η θέα αξίζει και ήταν και καθαρά. Το κουλό: το κλείνουμε μέσω booking.com  διότι το απευθείας κοστίζει πολύ περισσότερο. (η ανάπτυξη έφτασε). (Ο Μπάμπης από του χρόνου στο booking). (Αυτά βέβαια ισχύουν αν δεν μένετε σε μια από τις τόσες βίλλες στους Παξούς .. που τότε μάλλον λάθος blog διαβάζετε)
  • Πού θα φάμε; Πρώτη επιλογή το παξοιμάδι στον Γάιο, οι τιμές είναι οκ για τις μερίδες (οι πατάτες του είναι καταπληκτικές) και στο τέλος φέραν και κέρασμα waffle. Για ψάρια είτε στο Απάγκιο (Γάιος), είτε στον Γιό (Λογγός) που οι σαρδέλλες είναι πολύ καλές. Για κατι πιο “ψαγμένο” μπορούμε να φάμε στον Μπύρο που εκεί θα γνωρίσουμε και τον εστιάτορα και θα ακούσουμε και ωραίες ιστορίες (ρωτήστε για το όνομα του μαγαζιού). Για γλυκό στο capriccio στον Γάιο. Έχει κρέπες και waffles με δικό τους παγωτό. Αν πάμε βράδυ (μετά τις 8:00) δοκιμάζουμε το παγωτό φουντούκι – nutella.
  • Πού θα πιούμε καφέ; Εδώ τα πράγματα δύσκολα. Ο καφές στους παξούς χωρίζεται σε 2 κατηγορίες: Δεν πίνεται, και ίσα που πίνεται. Τα μόνα 2 καφέ που ήταν στην δεύτερη κατηγορία είναι το Pio-Pio στον Γάιο και ο Μπουρνάος στο δρόμο Γάιος – Λάκκα (μετά τα μαγαζιά). Για τον Μπουρνάο ο καφές δεν, αλλά είχε γλυκά του κουταλιού και υποβρύχιο βανίλλια που έλεγαν πολύ. Γενικά, νεράκι εμφιαλωμένο, φακελάκια nescafe, γάλα νουνου και γυμναστική στα χέρια
  • Παραλίες: Όπως είπε μια ψυχή (Ο Μπάμπης ντε) οι παραλίες στους Παξούς είναι “copy – paste” και δεν έχει άδικο. Θα βρούμε στις παραλίες, βότσαλο, πιο μεγάλο βότσαλο, κοτρόνες and that’s about it. Η Λάκκα αποτελεί εξαίρεση διότι αφού μπούμε στη θάλασσα, μετά από 2-3 βήματα έχει κάτω άμμο. Επίσης η παραλία του Ερημίτη είναι ιδανική για να δούμε το ηλίοβασίλεμα (έχει χωματόδρομο μέχρι να φτάσουμε). Αν όμως πάμε Αντίπαξους (που θα πρέπει να πάμε) έχουμε τις 2 παραλίες Βρίκα και Βουτούμι που έχουν απίστευτη άμμο. Προτιμάμε Βουτούμι, διότι στη Βρίκα τα μαγαζιά είναι μέχρι έξω. Tip: πάμε όσο πιο νωρίς μπορούμε για να προλάβουμε τις free ξαπλώστρες και ομπρέλες να τις βάλουμε στην άμμο. Επίσης στην επιστροφή παίρνουμε όποιο βαρκάκι θέλουμε και δεν περιμένουμε να πετύχουμε αυτό που μας πήγε (ολοι την ίδια δουλειά κάνουν).
  • Όταν πάμε στους Αντίπαξους πάμε και μια βόλτα να δούμε και τις σπηλιές και τον τριπητό (αν δεν έχουμε άλλο τρόπο να πάμε να τα δούμε).
  • Καταδύσεις ΝΑΙ. Ιδίως η νυχτερινή έλεγε πάρα πολύ. Και βέβαια καταδύσεις που δεν παθαίνουμε κοκο-μπλόκο και δεν θέλουμε να είναι complicated πάμε με τον Μπάμπη διότι και έχει όλα τα comfort (κακομαθαίνει τον κόσμο φτιάχνοντας εξοπλισμούς) και εμπειρία έχει και καλό εξοπλισμό έχει. Μην σας παραπλανήσει το χαλαρό του στύλ, είναι πολύ προσεχτικός και δεν θα σας αφήσει να γίνει βλακεία. Μην περιμένετε να δείτε άπειρα ψαράκια, αλλά όλο κάτι βλέπουμε
  • Εκτός από καταδύσεις αξίζει να νοικιάσουμε σκάφος. Το νησί ειναι πολύ μικρό και μπορείς να το γυρίσεις εύκολα. Έχει και αρκετά σημεία που αξίζουν και μπορείς να πας μόνο με σκάφος.
  • Για night-life, ποτό αξίζει και στον Erimitis bar and restaurant που έχει θέα την παραλία του Ερημίτη και από εκεί θα είναι ωραίο το ηλιοβασίλεμα, αλλά και στο Μουράγιο στον Γάιο που και τα ποτά ήταν καλά, και η ποσότητα καλή και οι τιμές λογικότατες.

 

Κύθηρα survival guide

August 18, 2013

Όπως κάθε χρονιά μετά τις διακοπές μερικά tips για διακοπές στα Κύθηρα. Η φυσική ομορφιά του νησιού είναι μοναδική. Η σειρά είναι πάλι όπως μου έρχεται:

  • Η θάλασσα είναι και εδώ άριστη. Δεν μου άφησε την εντύπωση της Αλοννήσου, αλλά από τις καλύτερες που έχω πάει. Μετά τις διακοπές εδώ θέλω να ξαναπάω Αλόννησο για να δώ μήπως είμαι υπερβολικός για την θάλασσα της.
  • Το νησί έχει άπειρα πράγματα. Και 10 μέρες να το γυρίσεις όλο δεν φτάνουνε. Κάτι θα αφήσεις. Εμείς λόγο αέρα είδαμε κυριώς νοτιοανατολική και ανατολική πλευρά. Βόρεια και βορειοδυτική δεν. Επίσης ετοιμαστείτε για περπάτημα διότι σε πολλά σημεία υπάρχουνε μονοπάτια (βλ. πιο κάτω).
  • Απαραίτητο να έχετε αμάξι. Επιβατικό κάνει, αλλά για full πανσιόν 4×4 ή νοικιάρικο που το κάνουμε να πάει :p. Το οδικό δίκτυο υπάρχει για να λέει ότι υπάρχει (σε πολλά σημεία έχει μόνο 1 λωρίδα και για τις 2 κατευθύνσεις) ΑΛΛΑ είναι σημαντικό ότι οι άνθρωποι εκεί οδηγάνε κανονικά και δεν είναι τόσο πρόβλημα. Οι ωραίες όμως παραλίες είναι με χωματόδρομο, άρα το 4×4 κάνει τα πράγματα πιο άνετα.
  • Δωμάτια θα βρείτε μέτρια (70Ε), ακριβά (90Ε) και πολύ ακριβά (120Ε). Ίσως να αξίζουνε τα λεφτά τους .. αλλά δεν θα ήταν σωστό tip αν δεν έδειχνε το δρόμο για φτηνά αλλά πολύ καλά δωμάτια στο ριμαδόρος. Άρα υπάρχουνε και φτηνά αλλά δύσκολο να τα βρείτε.
  • Παραλίες must: Καλάμι (εδώ έχει περπάτημα και λίγο καταρήχηση, αλλά αξίζει τον κόπο με τα 10000000. Μην πάτε με σαγιονάρα, διότι αν και γίνεται κινδυνεύει να μείνει η σαγιονάρα εκεί :p), Χαλκός (είναι και οργανωμένη αλλά καλό βότσαλο), Διακόφτι (ναι το λιμάνι. Παραλία με απίστευτη άμμο. Ακόμη και εμένα που είμαι ενάντια στην άμμο μου άρεσε, αλλά να ξέρετε ότι θα βρείτε πολλές οικογένειες με παιδάκια), Κομπονάδα (οι καλύτερες ξαπλώστρες και relaaaax), Καλαδί (το τοπίο είναι απίστευτο .. 150 σκαλάκια να κατεβείτε).
  • Το Καψάλι αν και ακούγεται πολύ .. μην περιμένετε τίποτα τρελλά ανεπτυγμένο .. μια σειρά από σπίτια είνα :p Αλλά το βράδυ είναι όμορφο για βόλτα.
  • Στο Καψάλι βρίσκουμε το glass bottom με τον captain Spyros που πάει σίγουρα Χύτρα. Πάμε, καλύτερα το 6-8 διότι τότε όπως δύει ο ήλιος πέφτει το φως στις σπυλιές και είναι πανέμορφα. Ο Captain Spyros είναι μορφή.
  • Για πιο ήσυχες παραλίες πάμε Βρουλέα και Στενό Αυλάκι που ακόμη και Αύγουστο δεν έχει πολύ κόσμο.
  • Αξίζει να δούμε την παραλία της Κακιάς Λαγκάδας, όχι το Lagada beach .. προχωράμε πιο μετά εκεί που τελειώνει ο δρόμος. (στο χάρτι θα το δείτε σαν παραλία Λίμνη). Εκεί σε ένα στενό κομμάτι από βότσαλα από τη μία είναι η θάλασσα και από την άλλη μια μεγάλη λίμνη που πάει στο φαράγγι της Κακιάς Λαγκάδας.
  • Η Χώρα είναι όμορφη, και το κάστρο έχει καταπληκτική θέα (εμείς το είδαμε το βράδυ)
  • Φαγητό πολύ καλό αλλά όχι να μας πέσει το σαγόνι (γούστα είναι αυτά .. και εγώ δεν τρελαίνομαι για ψάρι). Καλά είναι το Υδραγωγείο (Καψάλι), Φιλιώ (Κάλαμος), Σωτήρης (Αβλέμονα), Πλάτανος (Μυλοπόταμος).
  • Αβλέμονας είναι πανέμορφος. Αξίζει να πάτε να τον δείτε.
  • Καφέ by far και πολύ καλό στο Καμάρι (Μυλοπόταμος). Πήγαμε 3 φορές.
  • Καταράχτες είναι καρα-must. Μην δείτε την ταμπέλα για Νερόμυλους στο δρόμο πως Λιμνιώνα, αγνοείστε την. Πάτε στον καταρράχτη Νεράιδα και μετά ακολουθείτε στο μονοπάτι Μ41 .. και πάτε στο ίδιο σημείο από πολύ πιο όμορφη διαδρομή (θέλει 30 λεπτά περπάτημα .. εκτός αν πάτε γρήγορα που τότε θέλει 20).
  • Καταδύσεις κάνετε στον Λιμνιώνα. Βέβαια μην περιμένετε να επικοινωνήσετε τηλεφωνικά η κάτι άλλο. Πάτε εκεί να κλείσετε. Το σήμερα στα κινητά σε πολλές περιοχές είναι απλά τραγικό.
  • Αν πάτε στον Λιμνιώνα και θέλετε να δείτε κάτι απίστευτο οπλιστείτε με θάρος, καλά παπούτσια και πάτε αριστερά (όπως βλέπετε τη θάλασσα) ακολουθείτε κάτι πασαλάκια που γράφουνε Μ2 και μετά από 1 ώρα περπάτημα σε βράχια (και λίγο κατάβαση) θα φτάσετε με μια φυσική πισίνα δίπλα στην θάλασσα (περισσότερες πληροφορίες με email ή comment). To θέαμα αξίζει τον κο
  • Σπήλαια έχει 2 μεγάλα με εκκλησία μέσα. Και τα 2 λέγονται Σπήλαιο της Αγίας Σοφίας, το ένα στον Κάλαμο, και το άλλο στο Μυλοπόταμο. Το δεύτερο έχει και ξενάγηση και είναι όμορφο. Αυτό που άρεσε πιο πολύ όμως είναι το εκκλησάκι της Αγιας Πελαγίας που είναι δίπλα στην παραλία της Φενωτής. Είναι μέσα σε σπήλαιο και αυτό. Πάμε προς την παραλία της Φενωτής και λίγο πριν εκεί που έχει 2 κτήρια και ένα χωματόδρομο προς τα κάτω, σταματάμε ακολουθούμε τον χωματόδρομο και το μονοπάτι και φτάνουμε

Μετά τις φετεινές διακοπές μερικά tips από την εμπειρία μου στην Ζάκυνθο, χωρίς κάποια συγκεκριμένη σειρά:

  • Η θάλασσα και εδώ πέρα απίστευτη. Καθαρά νερά. Δεν ήταν Αλόννησος, αλλά απίστευτη θάλασσα.
  • Οι παραλίες είναι άριστες. Αν κάποιος αγαπάει την άμμο, τότε είναι στο μέρος με την καλύτερη άμμο. Κάτι ξέρουνε οι caretta – caretta.
  • Νότιο ανατολικό κομμάτι τα νερά είναι ρηχά και μετά το μεσημέρι ζεστα. Όταν λέμε ζεστά εννοούμε πραγματικά ζεστά, νομίζεις πως άναψες θερμοσίφωνα. Αυτά σε μικρό βάθος, διότι σε μεγαλύτερο, τα νερά είναι κρύα!!! (βλ. καταδύσεις)
  • Το δυτικό κομμάτι (και βόρειο) το σκηνικό αλλάζει και μοιάζει περισσότερο με τα υπόλοιπα Ιόνια νησιά (πολυ βαθιά και αρκετά πιο κρύα νερά).
  • Επειδή υπάρχει θαλασσιο πάρκο, αν δεν πάτε στις κλασσικές αμμουδιές (Banana beach, Γέρακας, κτλ κτλ) υπάρχει πολύ ζωή κάτω να δείτε. Άρα μάσκα, αναπνευστήρα, βατραχοπέδιλα και ακόμη καλύτερα καταδύσεις!! Αν πάτε για καταδύσεις προτιμάμε το diver’s paradise διότι ο Φάνης εκτός από πολύ έμπειρος είναι και μεγάλη μορφή! Να θυμάστε τα νερά σε βάθος είναι ΚΡΥΑ και το κρύο έρχεται απότομα.
  • Best νοτια παραλία ο Γέρακας. Πάμε από πρωί να προλάβουμε ξαπλώστρα διότι θέλει σκιά. Προσοχή στα αυγά από τις χελώνες.
  • Το ναυάγιο και τις σπηλιές πάμε να τις δούμε, αλλά ρωτάμε πρώτα για τον καιρό, και αν μας κατεβάζουνε για μπάνιο, διότι όταν έχει καιρό πολύ πάνε το δείχνουνε και μετά λέμε οκ και τώρα φεύγουμε. ΔΕΝ λέει. Αν είστε προς βόρεια, και δεν σας πειράζει η οδήγηση τότε καλύτερα καραβάκι από Αγ. Νικόλαο
  • Λαγανά, Καλαμάκι, Τσιλιβή και Αργάσι δεν πατάμε. Είναι η απόδειξη του τι γίνεται όταν ο τουρισμός πάει στραβά. Εκτός αν η έννοια του μεθυσμένου τουρίστα με το να γίνονται διάφορα μας αρέσει ιδιαιτέρως. Γενικά όλο το νησί είναι too tourist και μερικές περιοχές ξεφεύγει πολύ.
  • Φαγητό όχι τίποτα ιδιαίτερο. Μα καλά ολόκληρο νησί μια ψαροταβέρνα λίγο πιο παραδοσιακή δύσκολο να βρεθεί?? Όλα είχανε γυρίσει σε ψητά, σουβλάκια, pizza, κτλ κτλ. Οι τιμές διάφορες.
  • Πιστωτική κάρτα δεν θα τη χρησιμοποιήσετε εύκολα. Σχεδόν όλοι θέλανε μόνο cash.
  • Όπως ενημερώνει το έτερον ήμισυ τα μαγαζάκια για ψώνια ήταν μούφα και πανάκριβα
  • Μπόχαλη να πάτε. Πολύ όμορφη θέα, αλλά οι τιμές στα εκεί καφέ λιγάκι φωτιά και η ποιότητα μέτρια
  • Κερί επίσης αξίζει. Στο φάρο να προλάβετε και ο ηλιοβασίλεμα .. και να δείτε και την τεράστια ελληνική σημαία στην ταβέρνα λίγο πιο κάτω.

Μετά από super διακοπές στην Αλόννησο παραθέτω μερικά tips από την προσωπική μου εμπειρία. Δεν υπάρχει σειρά είναι όπως μου έρχονται:

  • Η θάλασσα είναι απίστευτη!! Η πρώτη αίσθηση που είχα ήταν σαν το Ντόρνα! Δεν κάνεις μπάνιο σε νερό, αλλά σε βιλούδο!!
  • Τα νερά επίσης είναι κρυστάλλινα και βλέπεις από επιφάνεια σε πολύ μεγάλο βάθος!  ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΑ για τους φίλους : Μάσκα, αναπνευστήρας. Προεραιτικά τα βατραχοπέδιλα (στα 2m βλέπεις αρκετά ψάρια).
  • Αν φυσάει από Δυτικούς ως και Νότιους προτιμάμε την Ανατολική πλευρά του νησιού.
  • Αν κάνετε αυτόνομη κατάδυση (και το επιτρέπουνε) να πάτε να δείτε! (Στην Αλόννησο υπάρχουνε 2 καταδυτικά κέντρα. Ένα στο Πατητήρι και ένα στη Στενή Βάλα). Μεγάλη βλακεία που δεν επιτρέπουνε γενικά την αυτόνομη κατάδυση, κάπως θα έπρεπε να το οργανώσουνε καλύτερα σε συνεργασία με το θαλάσσιο πάρκο.
  • Ρουσούμ Γυαλό πάτε άνετα με τα πόδια, ρωτήστε όμως που είναι το μονοπάτι που κόβει δρόμο (μετά τα σχολεία πάτε δεξιά) για να μην περπατάτε άδικα
  • Καλύτερη παραλία το Κοκκινόκαστρο! (μετά τα Γυάλια)
  • Παραλία με άμμο και περπάτημα στη θάλασσα η Χρυσή Μηλιά! Εκεί πέρα αν αφού κατεβείτε πάτε τέρμα αριστερά (όπως κοιτάτε την θάλασσα) τότε θα πάτε στο δεύτερο κομμάτι της παραλίας που είναι ένα ξενοδοχείο με τίγκα Ιταλούς! Αν δεν σας πειράζουνε οι Ιταλοί που κάνουνε aquarobic και διάφορα μπορείτε να καβατζώσετε στο τζάμπα ξαπλώστρες και ομπρέλα. Καπουτσίνο ΔΕΝ παίρνουμε από την καντίνα.
  • Βόλτα με καραβάκι γύρω είναι must. Προτιμάμε το “Στέλλα” διότι ο κ. Παναγιώτης έχει πολύ φάση,   και επίσης στη Μεγάλη Σπηλιά μπαίνει όλο μέσα και κάνεις από εκεί πανω βουτιά!! (Απίστευτη η Μεγάλη Σπηλιά).
  • Συγκοινωνία (δηλαδή Λεωφορείο) ξεχάστε το σχεδόν. Απλά υπάρχει για μπορούνε να το δείχνουνε. Υπάρχουνε μόνο 2 προορισμοί (Πατητήρι – Χώρα και Πατητήρι – Στενή Βάλα) και τα δρομολόγια είναι ΠΟΛΥ αραιά. Έχει και μια μεγάλη διακοπή το μεσημέρι (όπως και τα περισσότερα πράγματα που κλείνανε το μεσημέρι) και το βράδυ σταματάει και νωρίς (για την Χώρα πάντα). Άρα πάμε σε πιο κάτω λύσεις που παρουσιάζονται.
  • Αμάξι είναι η πονεμένη ιστορία! Πραγματικά το μόνο που μου έσπασε τα νεύρα. Βρίσκεται δύσκολα αμάξι και οι τιμές αλλάζουνε μέρα με την μέρα (και είναι και μερικές στο Θεό) διότι βλέπουνε τον κόσμο και τις ανεβοκατεβάζουνε. Δείτε τα ζώδια πρίν πάτε .. αν ο Ερμής είναι ανάδρομος μην το επιχειρήσετε.
  • Αν όχι αμάξι τα μηχανάκια είναι μια καλή λύση, υπάρχουνε πολλά! Προσοχή στον (ανύπαρκτο σε πολλά σημεία) δρόμο.
  • Καλύτερη λύση και από τα 2: Να πάτε με σκάφος!!! Έχει τόσο όμορφα μέρη για να δεί κανείς που δεν πάει οδικώς. Επίσης και 2-3 νησιά γύρω γύρω.
  • (Αν πάτε για πολλές μέρες τότε ίσως αξίζει να πάρετε το δικό σας, αλλά πάλι δείτε τα δρομολόγια)
  • Φαγητό ΑΡΙΣΤΟ! Στο Πατητήρι για ψάρι στο Αρχιπέλαγος και για σουβλάκι στο Στέκι (δίπλα ακριβώς). Στη Χώρα must το Περι Ορέξεως (σίγουρα δοκιμάστε το γεμιστό μπιφτέκι με γραβιέρα και το burger του, ο μάγειρας είναι καλλιτέχνης) και για γλυκό ΚΑΡΑMUST το Χαγιάτι! (Σοκολατόπιτα μιαμ μιαμ)
  • “Night life” (καλά μην περιμένετε τίποτα τρελλό στην Αλόννησο) στη Χώρα. Το Πατητήρι έχει 2 μαγαζιά το Εν Πλώ δεξιά όπως κοιτάς το λιμάνι και τον Λίθο στα αριστερά. Σε θέα και μουσική πάντως δεν συγκρίνονται με το Χαγιάτι! Προτιμήσαμε Λίθο για καφέ όταν πήγαμε στο Πατητήρι και φτιάξανε άριστο φραπέ με παγωτό!

Και ότι άλλο θυμηθώ το συμπληρώνω 😉

Heavy Multitasker ?? :(

August 26, 2009

As i’m writing this post, i also have an irc session (3 channels and 1 private chat), 2 IM windows, 4 other browser tabs, 1 email client. This is quite typical of the simultaneous applications that i have at each moment open, and most of the times i switch from the one to the other. This makes me a heavy multitasker i think.

Lately i’m read noumerous posts about the effect of heavy multitasking, with the latest being this one. I can see some symptoms that they describe. I do have a harder time concetrating, and habitually even while i’m thinking i switch desktops watching what is happening to the other applications (and if something happens, then i can be lost). I used to do the same thing a few years ago, but i could easily concentrate (and since i was a kid i had a really good ability at concentrating which helped  a lot of times) and didn’t loose focus that much.

I’ve started to worry, is this the heavy multitasking that affects me, or this is just getting older?? I wonder if  I stop doing the heavy multitasking will i revert to my previous condition?? Did other people have the same issues, and how did they solve them??